Türkiye’de taht kuranlar GTA 6 sahnesinde yok

YouTube, GTA 6’nın çıkışı için 24 saatlik bir yayın hazırlıyor. Açıklanan kartlarda 31 hesap ve ekip, 13 farklı ülkeyi temsil eden bayraklar var. Türkiye’yi temsil eden bir yayıncı yok.

Bu tabloyu görünce insanın, Türkiye’deki oyun yayıncılığının büyüklüğüne dair anlatılanları bir daha dinleyesi geliyor. Takipçi sayıları, sektörün zirvesi, kimin herkesten önce geldiği, kimin ne kadar etkili olduğu… Peki, bütün bu büyüklüğün sınırı nerede bitiyor?

Görünüşe bakılırsa bu kez YouTube’un açıkladığı GTA 6 kadrosuna kadar uzanamamış.

Takipçi sayısından taht yapılınca

Türkiye’de geniş bir izleyiciye ulaşmak emek ister. Ama o başarıdan kendine dokunulmazlık çıkarmak, bulunduğun alanı şahsi mülkün gibi görmek başka bir şey. Eleştiriyi haddini aşmak, yeni bir sesi rakip tehdidi, izleyicinin ilgisini de kazanılmış hak sayan yayıncılık anlayışının savunulacak tarafı yok.

Bir alanda büyük olmakla o alanın sahibi olmak aynı şey değil. Oyun yayıncılığı kimsenin tapulu arazisi değil; izleyici de kimsenin kiracısı. Kendini sektörün kapısına bekçi yazdırmak, o kapının dışında tanındığın anlamına gelmiyor.

Üstelik asıl sınav orada. Seni zaten tanıyanların arasında güçlü görünmek kolay. Adını, geçmişini ve yerel rekabetlerini bilmeyen birinin önüne koyduğun iş ne söylüyor? Bir videonun fikri, bir araştırmanın derinliği, bir yorumun isabeti, bir yayının özgünlüğü var mı? Yoksa bütün ağırlık, profilin yanında yazan rakamdan mı geliyor?

Takipçi sayısından taht yapılabilir. O tahtın dünyanın geri kalanında geçerli bir makamı yok.

Yerel şöhreti küresel itibar diye satmayalım

Davet sürecini bilmiyoruz; tek bir kadrodan herkesin bütün kariyerine not da veremeyiz. Ama tartıştığımız yokluk gayet somut: Açıklanan isimler arasında Türkiye’yi temsil eden bir yayıncı bulunmuyor.

Ama eldeki listenin söylemediği başarıyı da kendimiz ekleyemeyiz. Açıklanan kadro, Türkiye’deki büyük yayıncıların bu küresel etkinlikte bir karşılığı olduğunu göstermiyor. Ortada övünülecek bir temsil yok. Sürekli büyüklük konuşulan yerde bu eksikliğin hesabını sormak gayet meşru.

Başarı görünür olduğunda “sektörümüz dünyaya açılıyor” diyeceğiz, yokluğumuz görünür olduğunda ise “bir etkinlikten ne olacak” mı? Bu kadar kullanışlı bir ölçüyle insan hiç kaybetmez. Sadece kendini kandırır.

Yerel şöhreti uluslararası itibar diye pazarlamanın cazibesi anlaşılır. Birincisinin rakamını herkes görür, ikincisinin karşılığını pek az kişi sorgular. Oysa tanınmak, önemsenmek ve işin nedeniyle tercih edilmek ayrı meseleler. Kendi yayınında ne kadar büyük olduğunu anlatabilirsin. Başka bir masada o büyüklüğün karşılığını, ortaya koyduğun iş vermek zorunda.

Herkesin bahanesi hazırsa kim gelişecek?

Bu eleştiri yalnız yayıncılara yöneltilecek kadar dar değil. Ajansların başarı hanesi yerel reklam anlaşmalarından ibaretse, uluslararası ilişki ve ortaklık tarafında ne ürettiklerini de konuşalım. Oyun basını olarak bizim işimiz de popüler isimlerin büyüklük ilanlarına mikrofon tutmak olmamalı. İyi işle yüksek izlenmeyi birbirinden ayırmadığımız sürece aynı hiyerarşinin reklamını yaparız.

Böyle bir etkinlikte yer almak, yayıncı için kendi kanalının dışındaki izleyiciye açılan bir vitrin. GTA 6 etrafında kurulan küresel bir yayında adının görünmesi, başka ülkelerden yaratıcılarla aynı programda bulunması başlı başına tanıtım fırsatı. Bu nedenle mesele sadece bir yayına katılmak değil; Türkiye’den bir yayıncının o vitrinde yer almaması.

Bu fırsatı küçümsemek de bütün sorumluluğu organizatöre atmak da bizim taraftaki muhasebeden kaçmanın rahat yolları. “Bizi görmüyorlar” demeden önce, görmeleri için ortaya ne koyduğumuzu sormak gerekiyor. Özgün bir iş mi, kalıcı bir ortaklık mı, başkalarının da yararlandığı bir uzmanlık mı? Yoksa yine kendi çevremizde ne kadar büyük olduğumuzun tekrarı mı?

Türkiye’den bir ismin bu yayında yer almasını isterdik. Sonradan açıklanacak isimlerle tablo değişirse onu da yazarız. Ancak bir karta Türkiye bayrağı eklendiğinde bu tartışmanın bütün gerekçeleri ortadan kalkmayacak. Sorun yalnız davet listesinde bulunmak değil; yerel başarıyı üstünlük taslamanın gerekçesine dönüştürmek.

GTA 6 için sahne kurulurken açıklanan kadroda Türkiye yok. Bu yokluk kimseyi otomatik olarak yeteneksiz yapmıyor. Ama kendisini herkesten yukarıda konumlandıran anlayışa da pek güzel bir soru bırakıyor: O kadar yüksekteyseniz, neden burada görünmüyorsunuz?